|
Een belangrijk rechtsgebied waar Van Delft Advocaten zich mee bezig houdt is het insolventierecht, ook wel faillissementsrecht genaamd. In het faillissementsrecht draait alles om de particulier of ondernemer die betalingsproblemen heeft. Er is geen geld meer om de rekeningen te voldoen.
In zulke gevallen kan de ondernemer onder omstandigheden een uitstel van betaling krijgen (surseance van betaling) of failliet verklaard worden. Een natuurlijk persoon, niet zijnde een rechtspersoon, kan failliet verklaard worden of een verzoek indienen om in aanmerking te mogen komen voor de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen.
In dit kader treden diverse advocaten van Van Delft Advocaten regelmatig op als curator in faillissementen of als bewindvoerder in surseances. Ook staan zij regelmatig aan de andere kant alwaar zij de ondernemer terzijde staan. Onze advocaten zijn op al deze terreinen vakkundig. Waar nodig wordt samengewerkt met een specialist op een bepaald ander rechtsgebied binnen het kantoor of met externe adviseurs zoals accountants en fiscalisten.
Op deze pagina vindt u meer informatie over de diverse insolventie regelingen.
Bent u schuldeiser in een faillissementsprocedure of surseanceprocedure waarbij een van de advocaten van Van Delft Advocaten curator danwel bewindvoerder is, dan vindt u hieronder informatie over het indienen van uw vordering. Ook de openbare verslagen die in dit kader worden gemaakt, vindt u hieronder.
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Mr W. van Leuveren MA.
• Wees er op tijd bij
• Surseance van betaling
o Aanvragen van de surseance
o De gevolgen van een surseance
o Indienen van vorderingen door schuldeisers
o Het akkoord
o Het einde van de surseance
• Faillissement
o Faillissementsverslagen
o Aanvragen van het faillissement
o De gevolgen van een faillissement
o Indienen van vorderingen door schuldeisers
o Het akkoord
o Het einde van het faillissement
• Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen
o Aanvragen van de schuldsanering
o De gevolgen van een schuldsanering
o Het akkoord
o Het einde van de schuldsanering
Wees er op tijd bij
De ondernemer in moeilijkheden
Een ondernemer kan in ernstige financiële moeilijkheden komen. De concurrentie kan te groot zijn, de markt te klein, etc.. De bank zal dan vaak, door opzegging van het krediet, eisen dat het krediet op korte termijn aangezuiverd wordt, hetgeen dan meestal niet meer mogelijk is. Soms kunnen schuldeisers lange tijd met uitvluchten op afstand worden gehouden, maar op een gegeven moment dreigen zij niet alleen meer met maatregelen maar gaan daar ook toe over. Veel leveranciers zullen op een bepaald moment alleen nog maar willen leveren als eerst de oude schuld is betaald. Ook onder het personeel ontstaat onrust en de beste mensen dreigen vaak als eerste op te stappen. Daarnaast voelt de ondernemer de toenemende druk van de belastingdienst. Een faillissement lijkt onvermijdelijk.
Surseances van betaling en zeker faillissementen zullen de reputatie van de onderneming geen goed doen. Deze procedures werken stigmatiserend en kunnen verhinderen dat uw onderneming weer financieel gezond word. Het is daarom van belang dat u tijdig advies inwint om zo - indien mogelijk - een insolventieprocedure te voorkomen. De advocaat, vooral de advocaat die ervaren is als curator in faillissementen en als bewindvoerder in surseances van betaling, kan in een dergelijke situatie helpen en adviseren.
Denkt u hierbij aan een reorganisatie of reddingsoperatie waarbij zich zaken kunnen voordoen als de uitwinning van zekerheden, borgstellingen, aansprakelijkheden, verkoop van vorderingen, betalingsregelingen en buitengerechtelijke akkoorden, herstructurering of herfinanciering van de onderneming en de verkoop of overname van een onderneming of de doorstart ervan.
Persoonlijke aansprakelijkheid bij N.V.'s en B.V.'s
De ondernemer in financiële moeilijkheden zal soms de neiging hebben om te handelen als een kat in nood om zo de zaak te proberen te redden. Kijkt u hiermee uit. Handelingen waardoor de schuldeisers worden benadeeld, kunnen in een daarop volgend faillissement door de curator ongedaan worden gemaakt. Die handelingen zouden ook wel eens kunnen worden gezien als "(kennelijk) onbehoorlijk bestuur". Dat leidt regelmatig tot persoonlijke aansprakelijkheid van de directie die de handeling heeft verricht en soms ook van commissarissen en aandeelhouders die daaraan hebben meegewerkt. Deze aansprakelijkheid is in beginsel een aansprakelijkheid voor het gehele tekort in het faillissement. De regel dat alleen de rechtspersoon zelf aansprakelijk is, geldt in dat geval dus niet (meer).
Dergelijke aansprakelijkheid kan ook aanwezig zijn wanneer belastingen of sociale premies niet tijdig kunnen worden voldaan en daarvan niet behoorlijk en tijdig melding is gedaan bij de fiscus of Uitvoeringsinstelling. Dit kan weer leiden tot '(kennelijk) onbehoorlijk bestuur' waarbij de bestuurders en feitelijk beleidsbepalers aansprakelijk worden gehouden voor de te weinig betaalde belastingen en sociale premies.
N.B. Bij andere rechtsvormen waarbij de onderneming geen eigen rechtspersoonlijkheid heeft (zoals bij v.o.f.'s en C.V.'s), is de ondernemer in principe altijd persoonlijk aansprakelijk voor het tekort in het faillissement.
Surseance van betaling
Surseance kan worden verleend aan ondernemingen of ondernemers en behelst een betalingsuitstel voor - normaliter - anderhalf jaar. Surseance is bedoeld voor gevallen waarin nog een mogelijkheid bestaat om de onderneming te redden en een faillissement te vermijden. De surseance is ook bedoeld ten gunste van de schuldeisers; hun verhaalsmogelijkheden behoren door de surseance te verbeteren.
Surseance kan alleen door een advocaat worden aangevraagd. De rechtbank benoemt bij de aanvraag van de surseance direct een bewindvoerder en een rechter-commissaris. De bewindvoerder behandelt de surseance; de rechter-commissaris houdt toezicht namens de rechtbank. De bewindvoerder is meestal een advocaat; in grote surseances, waarin meer bewindvoerders worden benoemd, is soms een van hen geen advocaat maar bijvoorbeeld een accountant.
Aanvragen van de surseance
Surseance wordt door een advocaat namens de schuldenaar aangevraagd bij de rechtbank. Vertegenwoordiging van een advocaat is dus verplicht. Bij de aanvraag moeten de financiële stukken van de onderneming en een lijst van schuldeisers en hun opeisbare vorderingen worden overgelegd.
De rechtbank zal altijd dadelijk na de indiening van het verzoek de surseance voorlopig verlenen. Dat is dus vaak dezelfde dag als dat de aanvraag is ingediend of hooguit een dag later. Hierna zal een nieuwe dag worden bepaald waarop de rechter-commissaris, de schuldenaar, de bewindvoerder(s) en de opgekomen schuldeisers door de rechtbank in de raadkamer worden gehoord. Na dit verhoor zal de rechtbank beslissen of zij definitieve surseance verleent of afwijst. Indien de rechtbank het verzoek afwijst, kan zij ambtshalve de schuldenaar failliet verklaren. Hoger beroep hiertegen is mogelijk met hulp van een advocaat.
De gevolgen van een surseance
De rechtbank benoemt bij (voorlopige) verlening van surseance een bewindvoerder en laat de surseance publiceren in de Staatscourant en het Insolventieregister op internet. Door de surseance is de schuldenaar niet meer in staat overeenkomsten zonder medewerking van de bewindvoerder te sluiten en verliest hij de bevoegdheid om zelfstandig over zijn vermogen te beschikken. Ook de bewindvoerder zal deze handelingen niet kunnen verrichten zonder medewerking van de schuldenaar.
Tijdens de surseance kan de schuldenaar niet tot betaling van zijn schulden worden genoodzaakt en worden reeds aangevangen executies geschorst (enkele uitzonderingen daargelaten).
De bewindvoerder zal samen met de schuldenaar zoeken naar een oplossing tot behoud van de onderneming en haar werkgelegenheid, desnoods in een afgeslankte vorm. Dit gebeurt soms in die vorm dat de onderneming, of een deel daarvan, wordt overgedragen aan een ander. Een soortgelijke oplossing als in een faillissement. Wanneer die oplossing gevonden is, wordt in de praktijk veelal toch eerst een faillissement uitgesproken en vindt daarna de overdracht plaats omdat dit vaak belangrijke praktische voordelen heeft.
Afkoelingsperiode
De mogelijkheid bestaat dat een "afkoelingsperiode" wordt ingesteld van twee maanden met de mogelijkheid van verlenging. In die periode moeten alle schuldeisers, ook de bank, hun handen thuis houden en mag niemand goederen terugnemen. Vooral bij de voortzetting van de onderneming kan die maatregel goede diensten bewijzen.
Indienen van vorderingen door schuldeisers
Indien u een vordering heeft op een persoon of onderneming waarvan een van de advocaten van ons kantoor als bewindvoerder in de surseance optreedt, kunt u middels het hieronder te downloaden formulier uw vordering indienen. Let op, indien u deze niet op tijd indient, loopt u het risico dat uw vordering niet meer erkend wordt in deze surseanceprocedure.
Let op! Vorderingen ten aanzien waarvan de surseance niet werkt (zie daarvoor artikel 232 Faillissementswet), komen voor indiening niet in aanmerking. Heeft desondanks indiening plaats gevonden, dan werkt de surseance ook ten aanzien van die vorderingen en gaat een aan de vordering verbonden voorrecht, retentierecht, pandrecht of hypotheek verloren.
De bewindvoerder zal de in dat geval gedane indiening beschouwen als een indiening van een concurrente vordering binnen de surseance, tenzij de schuldeiser binnen een bepaalde termijn laat weten dat zij niet aldus is bedoeld.
Denkt u er aan het formulier compleet in te vullen en de gevraagde bijlagen volledig mee te zenden. Leest u ook voor inzending van uw vordering goed de toelichting op het formulier indiening vordering in faillissement en surseance.
Formulier indiening vordering in faillissement en surseance
Toelichting op formulier indienen vordering in faillissement en surseance
Het akkoord
Er kan in een surseance een akkoord met de crediteuren worden getroffen. Het is zelfs het middel bij uitstek om de surseance te beëindigen zonder dat er een faillissement komt. Natuurlijk komt het wel eens voor dat een surseance zo goed verloopt, dat de schuldenaar weer geheel financieel gezond is en al zijn schulden kan betalen, maar dat is een hoge uitzondering. Meestal is een akkoord de best bereikbare oplossing. De ervaring leert dat de crediteuren vrij snel tot medewerking bereid zijn, genoegen nemen met een beperkt percentage en daarna een streep halen door de rest van hun vordering. Dit akkoord kan door de rechtbank dwingend worden opgelegd als de meerderheid van de crediteuren het heeft aanvaard.
Het einde van de surseance
De surseance duurt in beginsel 1,5 jaar. Deze termijn kan een of meerdere malen worden verlengd. Deze termijn kan ook worden verkort wanneer de schuldenaar weer in staat is zijn betalingen te hervatten of wanneer de surseance wordt omgezet in een faillissement.
Zijn bij het einde van de surseance de schulden betaald of is een akkoord overeengekomen dan houdt de insolventieprocedure daarmee op. Is dat niet het geval dan kan de surseance worden omgezet in een faillissement.
Faillissement
Het faillissement is het uiterste middel om de aansprakelijkheid voor de schulden te realiseren. Het is het te gelde maken van het hele vermogen van de schuldenaar ten behoeve van de schuldeisers. De rechtbank benoemt bij de faillietverklaring een curator en een rechter-commissaris. De curator behandelt het faillissement; de rechter-commissaris houdt toezicht namens de rechtbank. De curator is meestal een advocaat; in grote faillissementen, waarin meer curatoren worden benoemd, is soms één van hen geen advocaat maar bijvoorbeeld een accountant.
Faillissementsverslagen
Een aantal advocaten van Van Delft Advocaten treden regelmatig op als curator of bewindvoerder in faillissementen, surseances en schuldsaneringen. De openbare verslagen die in dit kader worden uitgebracht, kunt u inzien door op onderstaande link te klikken:
Faillissementsverslagen
Aanvragen van het faillissement
Iedere schuldeiser wiens vordering niet wordt betaald kan het faillissement aanvragen van zijn schuldenaar. Hij moet daarvoor een advocaat inschakelen die de aanvraag bij de rechtbank indient. Het faillissement wordt uitgesproken als de rechtbank concludeert dat de schuldenaar zich bevindt "in de toestand van te hebben opgehouden te betalen". Die toestand bestaat in het algemeen als de schuldenaar tenminste twee schuldeisers, waaronder de aanvrager, niet betaalt.
De schuldenaar, die zijn schulden niet meer kan betalen, kan ook zelf aangifte doen van zijn faillissement bij de griffie van de rechtbank waar deze persoon woont danwel waar de onderneming (ingeval van een rechtspersoon) statutair is gevestigd. Hij moet daarbij verschillende stukken overleggen; een advocaat kan daarbij helpen. De advocaat kan ook adviseren of er niet een betere oplossing is dan het faillissement, zoals een surseance van betaling of een andere vorm van sanering.
Daarnaast kan een advocaat ook schuldenaren of schuldeisers bijstaan bij het instellen van verzet of hoger beroep tegen een faillietverklaring of bij andere beslissingen tijdens een faillissement.
Behandeling van de aanvraag ter zitting
De rechtbank behandelt de faillissementsaanvraag op een terechtzitting. De schuldenaar wordt daarvoor opgeroepen; hij mag zich verweren. Verschijnt hij niet - bijvoorbeeld doordat hij de oproep niet of niet behoorlijk heeft gelezen - dan kan de rechtbank hem failliet verklaren zonder dat hij zich heeft verweerd. Tegen die faillietverklaring kan de schuldenaar wel in verzet komen en dat kan er toe leiden dat het faillissement later weer wordt vernietigd, maar in de tussentijd is de schuldenaar wel failliet geweest. Er is een curator benoemd, er zijn vaak aanzienlijke kosten gemaakt die de schuldenaar moet betalen en, wat het belangrijkste is, het faillissement is inmiddels gepubliceerd in de Staatscourant en het Insolventieregister op internet. Hetzelfde kan gebeuren, als de schuldenaar wel op de zitting verschijnt maar zich onvoldoende verdedigt. Bijstand van een ter zake ervaren advocaat, of in ieder geval advies tijdig vóór de zitting, is dus van belang. De belangen zijn immers zeer groot.
De gevolgen van een faillissement
Het faillissement wordt gepubliceerd in de Staatscourant en in het Insolventieregister op internet; vanaf dat moment wordt een ieder geacht van het faillissement op de hoogte te zijn.
Het faillissement betekent dat de failliet zelf niets meer mag doen met de goederen die in het faillissement vallen; dat zijn alle goederen van de schuldenaar, ook die hij tijdens het faillissement nog verkrijgt. Hij mag die niet verkopen of verhuren, hij mag er geen contracten over sluiten en hij mag ook geen vorderingen innen of betalen. De enige die dat alles nog mag doen is de curator. Wie toch zaken doet met de failliet, heeft geen verhaal op de failliete boedel en komt bij de curator aan een gesloten deur. Sterker nog, de kans bestaat dat iemand die met een failliete persoon zaken heeft gedaan deze zaken moet teruggeven aan de curator zonder dat de curator de koopprijs hoeft terug te betalen.
De taak van de curator is om de failliete boedel te gelde te maken, dat wil zeggen zoveel mogelijk vermogensbestanddelen omzetten in geld, en de opbrengst te verdelen onder de crediteuren. Bij deze vereffening is van belang dat er een wettelijke rangorde van crediteuren is; sommige crediteuren komen eerder aan de beurt om te worden betaald dan anderen.
Doorstart/voortzetten van de onderneming
Heeft de failliet een onderneming dan zal de curator veelal proberen het bedrijf geheel of gedeeltelijk te redden door het te verkopen aan iemand die het zal voortzetten. In dat geval worden de schulden meestal niet mee overgenomen; de overnemer maakt een zogenaamde "nieuwe start".
Zolang het bedrijf nog niet is verkocht, kan de curator het voortzetten voor rekening van de failliete boedel. De curator moet daarbij in het oog houden dat het zijn wettelijke taak is om een zo groot mogelijke opbrengst voor de schuldeisers te verkrijgen. Hij moet er dus voor waken dat hij de voor de schuldeisers beschikbare middelen niet verspeelt door een verliesgevende voortzetting.
Afkoelingsperiode
Er bestaat de mogelijkheid dat een "afkoelingsperiode" wordt ingesteld van twee maanden met de mogelijkheid van verlenging. In die periode moeten alle schuldeisers, ook de bank, hun handen thuis houden en mag niemand goederen terugnemen. Vooral bij de voortzetting van een onderneming kan die maatregel goede diensten bewijzen.
Verdeling
Wanneer het gehele vermogen te gelde is gemaakt, wordt de opbrengst verdeeld onder de schuldeisers. Daarbij komen eerst de bevoorrechte schuldeisers aan de beurt in volgorde van rang van hun voorrecht. Die rangorde is door de wet bepaald. Wanneer er zoveel geld is dat ook de "gewone" schuldeisers, de zogenaamde "concurrente crediteuren" (die geen voorrang hebben) een uitkering kunnen ontvangen, wordt er een vergadering van schuldeisers gehouden, een zogenaamde "verificatievergadering". Alle vorderingen die zijn ingediend worden dan vastgesteld, en als er geen akkoord tot stand komt wordt enige tijd na de verificatievergadering meestal de uitdeling gedaan.
Indienen van vorderingen door schuldeisers
Indien u een vordering heeft op een persoon of onderneming waarvan een van de advocaten van ons kantoor als curator optreedt, kunt u middels het hieronder te downloaden formulier uw vordering indienen. Let op, indien u deze niet op tijd indient, loopt u het risico dat uw vordering niet meer erkend wordt in deze faillissementsprocedure.
Denkt u er aan het formulier compleet in te vullen en de gevraagde bijlagen volledig mee te zenden. Leest u ook voor inzending van uw vordering goed de toelichting op het formulier indiening vordering in faillissement en surseance.
Formulier indiening vordering in faillissement en surseance
Toelichting op formulier indienen vordering in faillissement en surseance
Het akkoord
De curator kan proberen een regeling te treffen met de gewone, niet bevoorrechte schuldeisers waarbij zij genoegen nemen met gedeeltelijke betaling, het zogenaamde akkoord. Als het door de grote meerderheid van de schuldeisers wordt geaccepteerd, kan het door de rechter aan de anderen dwingend worden opgelegd. Zo'n gedeeltelijk kwijtschelding kan de schuldenlast van de gefailleerde behoorlijk verminderen.
Het akkoord geldt niet voor zogenaamde preferente schuldeisers; met hen moet een aparte regeling worden getroffen.
Het einde van het faillissement
Het faillissement eindigt over het algemeen na de verdeling van de baten van de failliet onder de schuldeisers. Dit kan een tot meerdere jaren duren. Rechtspersonen, zoals de B.V. en de N.V., verdwijnen na het faillissement. Onbetaald gebleven vorderingen zullen niet meer geïnd kunnen worden. Voor natuurlijke personen geldt dit niet; na het einde van het faillissement blijven de onbetaald gebleven vorderingen verschuldigd. Is er een akkoord gesloten dan zijn deze vorderingen na uitvoering van het akkoord voor het niet voldane gedeelte kwijtgescholden.
Na een faillissement kan de natuurlijke persoon al snel weer opnieuw in de financiële problemen komen. Onder omstandigheden is het daarom mogelijk om het faillissement om te laten zetten in een schuldsanering.
Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen
Lukt het een natuurlijk persoon (niet zijnde een rechtspersoon) ondanks alle mogelijkheden en inspanningen niet om zijn schuldeisers te betalen en kan hij ook geen minnelijk akkoord bereiken via de vrijwillige schuldhulpverlening van zijn gemeente, dan komt hij mogelijk in aanmerking voor de wettelijke schuldsanering. Hierbij beslist de rechtbank over de schulden en niet de schuldeisers. Het kenmerkende van de schuldsanering is dat de schulden na drie jaar kunnen worden kwijtgescholden. Meer informatie over deze regeling vindt u op www.wsnp.rvr.org.
Aanvragen van de schuldsanering
Om voor toepassing van de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen in aanmerking te komen, stuurt de schuldenaar een verzoekschrift naar de rechtbank. Hieraan moet onder andere zijn toegevoegd een zogenaamde schuldsaneringverklaring waarin de gemeente de financiële situatie van de schuldenaar beschrijft. De rechtbank beslist op het verzoek. Wijst de rechtbank het verzoek af, dan kan binnen 8 dagen hoger beroep worden aangetekend. Daarvoor is inschakeling van een advocaat nodig.
De gevolgen van een schuldsanering
Bij de schuldsaneringsregeling moet de schuldenaar zich houden aan de spelregels die uit de Wet Schuldsanering Natuurlijk Personen volgt. Ook wordt er een bewindvoerder aangesteld; meestal is dit een advocaat. Tijdens de duur van de schuldsanering moet de schuldenaar proberen zoveel mogelijk inkomsten te genereren voor de schuldeisers, mag hij geen nieuwe schulden meer aangaan en moet hij zich houden aan de aanwijzingen van de bewindvoerder of rechter-commissaris.
De bewindvoerder zal bovenmatige bezittingen verkopen. Is er een onderneming in het spel dan zal de bewindvoerder deze in de regel beëindigen.
Indien de schuldenaar zich houdt aan de spelregels van de schuldsanering, worden na afloop de niet betaalde schulden kwijtgescholden. Dit noemt men meestal de "schone lei" verlening.
Het akkoord
De schuldenaar kan ook in een schuldsanering trachten een regeling te treffen ten aanzien van de vorderingen waarvoor de schuldsaneringsregeling werkt, inhoudende dat de schuldeisers genoegen nemen met gedeeltelijke betaling, het zogenaamde akkoord. Als het door de grote meerderheid van de schuldeisers wordt geaccepteerd, kan het door de rechter aan de andere schuldeisers dwingend worden opgelegd.
Het einde van de schuldsanering
De schuldsanering eindigt in beginsel (op positieve wijze voor de schuldenaar) na het sluiten van een akkoord of na het aflopen van een termijn van drie jaar. Verlenging van die termijn is echter mogelijk. In het eerste geval zullen veelal na afwikkeling van het akkoord de niet betaalde schulden zijn kwijtgescholden. In het tweede geval verkrijgt de schuldenaar een schone lei; de nog niet betaalde schulden blijven wel bestaan, maar betaling ervan kan door de schuldeisers niet meer afgedwongen worden.
De termijn van drie jaar kan met twee jaar worden verlengd; dit zal zich met name voordoen indien de rechtbank van mening is dat de schuldenaar zich niet goed heeft gehouden aan de spelregels. In dat geval kan de rechtbank ook beslissen dat de schuldsanering (voortijdig) beëindigd wordt zonder dat dit een schone lei meebrengt. Onder omstandigheden kan dan de schuldsanering worden omgezet in een faillissement. Tegen al deze beslissingen is ook hoger beroep mogelijk. Inschakeling van een advocaat is dan noodzakelijk.
|
